بدترین حالت شکنجه ی روحی اینه که همه چی بد باشه و هی بدتر شه و بدتر شه بعد یهو یه اتفاق خوب بیفته بعد اون اتفاق خوبه هم یه نتیجه ی بد بده

آخه مگه قلب یه آدم چقدر میکشه؟